Autor: waldemar

Kancelaria czynna:
Wtorek i czwartek od 16.00 do 17.00

1. Chrzest dziecka. Pan Jezus ustanowił sakrament chrztu świętego po Zmartwychwstaniu mówiąc do Apostołów: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu: W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.” Mt 28,19. Chrzest jest to pierwszy i najpotrzebniejszy sakrament, który gładzi grzech pierworodny, daje nam życie nadprzyrodzone i czyni nas członkami Kościoła katolickiego. Kto bowiem nie przyjmie sakramentu chrztu, nie może uzyskać zbawienia według słów Pana Jezusa: „Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i Ducha Świętego, nie może wejść do Królestwa Bożego” (J 3,5).Aby ochrzcić dziecko należy zgłosić się odpowiednio wcześniej do parafialnej kancelarii – warto zrobić to przynajmniej na 4 tygodnie przed planowanym terminem chrztu.
   Jeżeli chcemy ochrzcić dziecko w innej parafii niż ta, do której należy dziecko, musimy wcześniej udać się do parafii do której należy dziecko i poprosić o pisemną zgodę na chrzest w innej parafii. Chrzty w naszej parafii udzielne są w 3 Niedzielę miesiąca po Mszy Św. na godz. 10.00. Katecheza dla rodziców i chrzestnych przed Chrztem dziecka w 3 sobotę miesiąca – dzień przed Chrztem-  godzina 17.00 w salce przy kancelarii parafialnej.
   
   Przed pójściem do kancelarii należy przygotować:1. Informacje dotyczące chrzestnych: imię, nazwisko, wiek oraz miejsce zamieszkania (w przypadku chrzestnych spoza naszej parafii – niezbędne zaświadczenie swojego proboszcza o możliwości bycia rodzicem chrzestnym)
   2. Akt urodzenia dziecka z USC.

   Chrzestni zazwyczaj muszą spełniać następujące warunki:

   1. Muszą mieć ukończone 16 lat.
   2. Muszą dostarczyć świadectwo religijności wystawione przez parafię do której należą.
   3. Przed chrztem muszą udać się na spowiedź i uzyskać podpis na karteczce poświadczającej odbycie spowiedzi.
   4. Muszą być po sakramencie bierzmowania.

   Podczas ustalania terminu chrztu w kancelarii otrzymuje się cztery kartki, które mają poświadczyć przystąpienie do spowiedzi przed chrztem przez rodziców dziecka oraz chrzestnych.
   Kartki poświadczające przystąpienie do spowiedzi oraz świadectwa religijności rodziców chrzestnych zazwyczaj powinny być dostarczone zaraz przed chrztem

2. Bierzmowanie. „Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy na jednym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić” (Dz 2,1-3)Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i Eucharystią należy do „sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego”, którego jedność powinna być zachowywana. Przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu. Istotnie, przez sakrament bierzmowania (ochrzczeni) jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej.DOKUMENTY POTRZEBNE DO SAKRAMENTU BIERZMOWANIA.
   1. metryka chrztu,
   2. zaświadczenie o uczestnictwie w katechezie szkolnej lub ostatnie świadectwo katechizacji,
   3. w przypadku osób starszych – świadectwo ukończenie katechizacji szkolnej.
3. Sakrament małżeństwa. „Jezus rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela”. (Mt 19, 5-6).Przymierze małżeńskie, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę, całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu.Przyszłość każdej ludzkiej rodziny zależy od „pięknej miłości”, która jest miłością wzajemną małżonków, rodziców i dzieci, a także miłością wszystkich pokoleń. Jan Paweł II 

   1. Zgłoszenie się do kancelarii parafii jednego z narzeczonych w celu ustalenia daty ślubu oraz informacja o potrzebnych dokumentach (przynajmniej 3 miesiące przed ślubem)
   2. Katechezy przedmałżeńskie (kurs) (rozpoczęty najpóźniej 3 miesiące przed ślubem)
   3. Spotkania w Poradni rodzinnej (1 godz. w czasie ok. 1,5 miesiąca) Potrzebne dokumenty:
   1. świadectwo chrztu świętego obydwu stron wydane w celu zawarcia małżeństwa (ważne 6 miesięcy od daty wydania)
   2. strona owdowiała przynosi – akt zgonu współmałżonka
   3. ostatnie świadectwo katechizacji szkolnej
   4. zaświadczenie ukończenia katechezy przedmałżeńskiej, tzw. kurs przedmałżeński
   5. dowody osobiste
   6. zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego o braku okoliczności wykluczających zawarcie związku małżeńskiego, w trzech egzemplarzach (sporządzone najwyżej pół roku przed ślubem)

4. Namaszczenie chorych. „Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone” (Jk 5, 14-15).List św. Jakuba stwierdza, że chorych należy namaszczać po to, aby ich zbawić i przezwyciężyć ich chorobę. Należy szczególnie troszczyć się o to, aby sakrament ten przyjmowali ludzie, którzy poważnie niedomagają z powodu choroby lub podeszłego wieku.
   Sakrament można przyjąć powtórnie, jeżeli chory odzyska siły, a potem stan jego znów się pogorszy albo jeśli nastąpi pogorszenie w trakcie tej samej choroby.
   Jeżeli schorzenie jest poważne, chory powinien przyjąć sakrament namaszczenia przed operacją chirurgiczną.
   Ludzie starzy mogą przyjmować namaszczenie, kiedy czują się słabi, mimo że nie ma niebezpieczeństwa groźnej choroby.
   Chore dzieci mogą przyjmować namaszczenie, jeżeli są już na tyle świadome, żeby sakrament mógł przynieść im pocieszenie.
   Zarówno prywatne, jak i publiczne nauczanie powinno zachęcać wiernych do tego, aby w razie potrzeby prosili o sakrament chorych, a gdy przyjdzie czas, przyjmowali go pobożnie i z całkowitą wiarą. Nie wolno tracić sakramentu na skutek ciągłego odkładania chwili jego przyjęcia. Wszystkich, którzy opiekują się chorymi, trzeba informować o znaczeniu i skutkach sakramentu.
   Sakrament chorych można sprawować nad osobami nieprzytomnymi, lub takimi, które straciły zdolność posługiwania się rozumem, o ile jako chrześcijanie prosili o niego, gdy cieszyli się pełnią władz umysłowych.
   Jeżeli ksiądz wezwany został do osoby zmarłej, powinien modlić się, prosząc dla niej o odpuszczenie grzechów i łaskawe przyjęcie do królestwa niebieskiego. W takiej sytuacji kapłan nie może jednak celebrować sakramentu namaszczenia. Jeżeli zachodzi wątpliwość co do tego, czy chory jeszcze żyje, ksiądz może udzielić sakramentu namaszczenia warunkowo.
5. Pogrzeb katolicki. „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki”(J 11,25-26).Śmierć Jezusa i Jego pogrzeb nie oznaczała jednak końca wszystkiego. Jezus zmartwychwstał, a przez to i człowiecze umieranie i pogrzeb nie oznaczają już kresu życia. W chrześcijańskim uczynku grzebania umarłych zawiera się nadzieja na spotkanie ze zmarłymi w społeczności zbawionych.„Wieczne odpoczywanie racz im dać Panie,
   a światłość wiekuista niechaj im świeci.
   Niech odpoczywają w pokoju wiecznym.
   Amen”1. W celu dopełnienia formalności pogrzebu należy zgłosić się w kancelarii parafialnej – można to uczynić nawet poza godzinami urzędowania.
   2. Pogrzeb załatwia najbliższa rodzina w Parafii zamieszkania. Jeżeli pogrzeb jest poza parafią zamieszkania potrzebna jest zgoda na pochówek od proboszcza, na którego parafii zmarły zamieszkiwał.
   3. Przy zgłaszaniu pogrzebu należy w kancelarii parafialnej przedłożyć „Skrócony akt zgonu” z USC oraz zaświadczenie ks. kapelana o przyjęciu przed śmiercią sakramentu chorych (dotyczy to zwłaszcza zmarłych w szpitalu).
   4. Rodzina zmarłej osoby może skorzystać z dwóch form pogrzebu chrześcijańskiego:
   – Pogrzeb z Mszą św. – rozpoczyna się w kościele o wyznaczonej godzinie.
   – Tzw. „Pokropek” – czyli forma pogrzebu chrześcijańskiego bez Mszy św. – całość odbywa się na cmentarzu.
   5. Jeśli zmarły nie należał do naszej parafii potrzebne jest zezwolenie proboszcza parafii gdzie ostatnio zamieszkiwał zmarły.
   6. Pogrzeb, miejsce grobowe i wszelkie inne sprawy związane z pogrzebem są załatwienia zgodnie z Prawem Państwowym i Prawem Kościelnym, które to prawa się wzajemnie uzupełniają w tych kwestiach.